Астанада белгілі этнодизайнер, қолөнер шебері Әбілхайыр Оразбақовтың шаштараз болып жұмыс істеп жүргені әлеуметтік желіде қызу талқыланды. Оның ұлттық өнерге сіңірген еңбегі туралы Жасұлан Шынтасов жазба жариялады.
https://www.facebook.com/share/p/19ZyikSUxM/
Жасұлан Шынтасовтың айтуынша, ол Астанаға көшіп келген соң жақын маңдағы шаштараздардың біріне барған. Шашын қырқып отырған шебермен әңгімелесе келе, оның этнодизайнер Әбілхайыр Оразбақов екенін білген.
Шаштараздың ішіндегі ұлттық нақыштағы бұйымдарға қызыққан автор шеберден олардың қолөнерге қатысы бар-жоғын сұраған. Сол кезде Оразбақов өзінің суретші-этнодизайнер әрі қолөнер шебері екенін айтқан.
Жасұлан Шынтасов жазбасында Әбілхайыр Оразбақовтың ұлттық өнер саласындағы еңбегіне тоқталған.
Оразбақов-Еуразия дизайнерлер одағының, Қазақ өнер ассоциациясының және Ақмола қолөнершілер ұйымының мүшесі. Ол Ыбырай Алтынсариннің 180 жылдығы мен Ахмет Байтұрсынұлының 150 жылдығына арналған «Бабалар аманаты» жинақтарына енген. Сондай-ақ қазақ өнерін дамытуға қосқан үлесі үшін марапатталған.
Автордың жазуынша, этнодизайнер Алтын адамның киімі мен тері бұйымдарын қалпына келтіруге атсалысқан.
Осыдан кейін әлеуметтік желіде ұлттық өнер саласының мамандарына жасалып отырған жағдай мәселесі қайта көтерілді.
«Осындай бірегей талант иелері күнделікті тіршілік қамымен шаш алып, уақытын ұсақ-түйекке сарп еткенше, ұлттық нақыштағы түрлі дизайнерлік бұйымдарды дүниеге әкелсе, жас ұрпаққа шеберлік мектебін ашып, шәкірт тәрбиелесе қандай жақсы болар еді?»-деп жазды Жасұлан Шынтасов.
Бұл жерде мәселе шаштараз кәсібінің беделінде емес. Кез келген адал еңбек құрметке лайық. Алайда ұлттық өнерді дамытуға үлес қосқан маманның өз саласынан бөлек кәсіппен күн көруі дәстүрлі өнер өкілдеріне көрсетілетін қолдау туралы сұрақ туындатады.
Ұлттық қолөнерді дамытатын шеберлердің шығармашылықпен тұрақты айналысуына жағдай жасалған ба? Оларға шеберхана, тапсырыс, мемлекеттік және жеке жобалар арқылы қолдау жеткілікті ме? Жас мамандарды тәрбиелеуге мүмкіндік бар ма?
Әбілхайыр Оразбақовтың қазіргі кәсібіне қатысты нақты себептері жария жазбада көрсетілмеген. Сондықтан оның шаштараздықты неліктен таңдағаны туралы нақты қорытынды жасауға негіз жоқ.
Дегенмен бұл оқиға бір маңызды мәселені көрсетіп отыр: ұлттық мұраны сақтап, оны жаңғыртып жүрген шеберлердің еңбегін тек марапатпен емес, тұрақты қолдаумен бағалау қажет.
Өйткені ұлттық өнерді сақтайтын-музейдегі жәдігер ғана емес, сол өнерді қолымен жасап, кейінгі ұрпаққа үйрететін шебер.
