Шымкентте 42 жастағы әйел бұрынғы күйеуінің қатыгез әрекетінен ауыр зардап шекті. Алайда бұл оқиғадағы ең үлкен сұрақ тек жасалған қылмысқа емес, оның қалай бағаланғанына қатысты болып отыр.
Ақпаратқа сүйенсек, Гүзәл Қаратаеваны бұрынғы күйеуі алдап кездесуге шақырған. Әйел ештеңеден күдіктенбей барған сәтте ер адам оның үстіне қышқыл құйып, оқиға орнынан қашып кеткен.
Ауыр жарақат алған әйел ауруханаға жеткізіліп, гипербариялық оксигенация орталығында екі айдан астам уақыт ем қабылдаған. Кейін денсаулығына байланысты қайта ауруханаға жатуға мәжбүр болған.
Полиция күдіктіні ұстап, Қазақстан Республикасы Қылмыстық кодексінің 107-бабы бойынша қылмыстық іс қозғаған. Тергеу барысында әйелдің алған жарақаттары денсаулыққа қасақана орташа ауырлықтағы зиян келтіру ретінде бағаланған.
Бірақ қоғамды ойландыратын бір жайт бар.
Тараған мәліметте дене күйігінің 21 пайыздан асуы ауыр зиян ретінде бағалануы мүмкін екені айтылған. Ал Гүзәлдің жағдайында күйік көлемі 20 пайыз деп көрсетілген.
Бар болғаны бір пайыз айырмашылық!
Алайда мәселе тек пайызда емес. Қышқылдан күйген адамның тән азабы, ұзақ уақыт емделуі, денсаулығына келген зардап пен өмір сапасының өзгеруі қаншалықты ескерілді?
Екі айдан астам ауруханада жатқан әйелдің жарақаты неліктен орташа ауырлықта деп танылды? Сараптама қорытындысы қайта тексеріле ме?
Бұл сұрақтарға құзырлы органдар нақты жауап бергені жөн.
Әрине, жарақаттың ауырлық дәрежесін тек күйген терінің пайызымен анықтауға болмайды. Оны сот-медициналық сараптама барлық медициналық көрсеткіштерді ескере отырып белгілейді.
Дегенмен жәбірленушінің жағдайына қатысты туындаған күмән жан-жақты тексерілуге тиіс.
Өйткені қышқылдан күйген тәннің жарасы жазылар. Ал әділдікке деген сенімге түскен жараның жазылуы әлдеқайда қиын.
Бұл оқиғадағы басты мәселе бір пайыздың айырмашылығы ғана емес, адам тағдырына қатысты әрбір шешімнің әділ әрі негізді болуы.
